| | prodigue  |
| bohaka | prodigue |
| dodo | prodigue ~ [Tankarana] prodigue, dépensier ; diligent. |
| dohaka | prodigue par vanité ~ prodigue par vanité, hâbleur, charlatan |
| fidohafana | prodiguer par gloriole (action de) ~ action de prodiguer par gloriole, hâblerie |
| fidohaka | prodiguer (manière de) ~ manière de prodiguer, de hâbler |
| gorobaka | prodigue |
| mibohaka | prodigue (être) |
| midodadoda | prodigue (être) ~ être prodigue, dissipateur |
| midohaka | prodiguer par gloriole |
| mahabohaka | prodigue (qui rend) ~ Qui ose ou peut dilater, qui rend prodigue |
| mpibohaka | prodigue (un) ~ un prodigue |
| mpidohaka | prodigue (un) ~ Un vaniteux, un prodigue, un hâbleur |
| mpandany | prodigue ~ dépensier; prodigue |
| masaka idina | prodigue ~ (peu usité) prodigue, dissipateur |
| pandane | prodigue ~ [Vezo] Destructeur, dissipateur, électeur, gaspilleur, prodigue |
| reboka | prodigue par vanité ~ prodigue par vanité |
| rodahina | prodigue ~ qu'on prodigue |
| rodaka | prodigue |